سفارش تبلیغ
صبا
به رگهاى دل این آدمى گوشتپاره‏اى آویزان است که شگفت‏تر چیز که در اوست آن است ، و آن دل است زیرا که دل را ماده‏ها بود از حکمت و ضدهایى مخالف آن پس اگر در دل امیدى پدید آید ، طمع آن را خوار گرداند و اگر طمع بر آن هجوم آرد ، حرص آن را تباه سازد ، و اگر نومیدى بر آن دست یابد ، دریغ آن را بکشد ، و اگر خشمش بگیرد بر آشوبد و آرام نپذیرد ، اگر سعادت خرسندى‏اش نصیب شود ، عنان خویشتندارى از دست بدهد ، و اگر ترس به ناگاه او را فرا گیرد ، پرهیزیدن او را مشغول گرداند ، و اگر گشایشى در کارش پدید آید ، غفلت او را برباید ، و اگر مالى به دست آرد ، توانگرى وى را به سرکشى وادارد ، و اگر مصیبتى بدو رسد ناشکیبایى رسوایش کند ، و اگر به درویشى گرفتار شود ، به بلا دچار شود ، و اگر گرسنگى بى طاقتش گرداند ، ناتوانى وى را از پاى بنشاند ، و اگر پر سیر گردد ، پرى شکم زیانش رساند . پس هر تقصیر ، آن را زیان است ، و گذراندن از هر حد موجب تباهى و تاوان . [نهج البلاغه]
ساز خاموش

فعالیت­های سیاسی و اجتماعی برای گسترش اخلاق، برابری، آزادی، دموکراسی و... تا زمانی که بیشتر افراد جامعه، این مفاهیم را با جان و دل نفهمیده و در زندگی شخصی­شان رعایت نکرده­اند، آب در هاون کوبیدن است .

مردمی که در زندگی روزمره­ی خود، در تعامل با دوستان و خصوصا دشمنان خود، اخلاق و جوانمردی  را فراموش می­کنند، نباید از رواج بداخلاقی­ها و فسادها، گلایه کنند و شب هنگام پشت رایانه بنشینند و تئوری­های روشنفکرانه بنویسند. مردمی که برای حل مشکلات اداری خود به رشوه دادن و رشوه گرفتن عادت کرده­اند، نباید از اختلاس­های میلیاردی و سکوت شاهدان تعجب کنند. مردمی که در ترافیک خیابان و صف نانوایی منتظر غفلت کسی هستند تا به ناحق جای او را بگیرند، نباید از پایمال شدن حق میلیون­ها نفر در وزارتخانه­ای آزرده شوند و سرانجام مردمی که در خانه­ی خود، حکومتی مردسالار برپا کرده­اند و حقوق همسر و فرزندان خود را در برابر خواسته­ها و سلایق خود حقیر می­بینند؛ حق ندارند خارج از خانه، حرفی از حقوق زنان و  له شدن زیر چکمه­های استبداد بر دهان آورند.

اخلاق، دموکراسی، آزادی و برابری از خود ما آغاز می­شود؛ نه از حاکمان. در روزگار خود دیدیم کسانی را که به نام آزادی قیام کردند ولی از تکه تکه کردن دیکتاتور خود لذت بردند و بعد بر سر تقسیم قدرت با یکدیگر جنگیدند. تفاوت آرمان مردانی همچون ماندلا و گاندی با انقلاب مردمانی مثل مردم لیبی در همین است.

قبول دارم که «الناس علی دین ملوکهم» و اینکه ارتباط میان مردم و حکومت، دوسویه است و عاقل و صالح بودن حاکمیت روند اصلاح جامعه را سریع­تر می­کند اما بدون اصلاح جامعه، صلاحیت حکومت سست و  حاصلش کم ثمر خواهد بود.

سرزمینی که مردمانی دموکرات، آزاده و بااخلاق داشته باشد، به یقین حاکمانی آزاده و آزادی­خواه خواهد داشت.



نوشته شده توسط حامد عبداللهی سفیدان 92/6/6:: 3:31 صبح     |     () نظر